Fatih Ortaokulu - Genç Yazarlar ve Şairler Kulübü

                 Alya kanser hastası bir kızdı. Saçları kullandığı ilaçlardan sürekli dökülüyordu. Herkesin ona acıyarak bakmasından, sınıf arkadaşlarının onlarla dalga geçmesinden, insanlardan ve kendisinden bıkmıştı.                 Yine de kafasındaki bu ağır düşüncelerle akşama doğru yürüyoruz. Hava çok soğuktu. Mevsim kıştı. Kaldırımda büyüyen kenarda soğuktan titreyen, açlıktan kemikleri belirginleşen bir köpek görüldü. Köpek gerçekten fena bir durumdaydı. Onu orada bırakamazdı. Köpeğin çaresizliği her halinden belliydi. Alya'nın spor salonu arasında yarım spor salonu geldi. Onu çantasından alabilirsin köpeğe verdi. Köpek gücü hevesle yedi. Alya köpeğinin kucağına aldı. Biraz bilmiyordum bir şekilde yürüse de köpeğin ona güvendiğini hissediyordu. Sonunda oturdukları apartmana geldi. Merdivenleri hızlı şekilde ilerleyen evlerinin kapısına geldi. Derin bir nefes alarak kapıyı çeker. Annesi kapı...

             Bir grup 7. sınıf öğrencisi, okul gezisi için "Sis Köyü"ne gitmek üzere yola çıkar. Sis Köyü, kasabanın dışındaki gizemli bir yer olarak bilinir. Köyün etrafında her zaman kalın bir sis vardır, bu yüzden köyde yaşayanlar, dış dünyayla çok fazla iletişim kurmazlar.                Efsaneye göre, bu sis, köyün sakinlerinin zamanla birbirlerine karşı empatiyi kaybetmesi sonucu ortaya çıkmıştır. Kimse birbirini anlamaz hale gelmiş ve köydeki sis bir türlü dağılmamıştır.  Öğrenciler, köyün sakinlerine yardım etmek için buradalar. Onlar da köyün eski bir haritasına sahip olup, sisin kaynağını bulup bu laneti sona erdirmeyi ummaktadırlar. Ancak köydeki her şey, görüldüğünden çok farklıdır. Her adımda grup, zorluklarla ve köy halkının sert tepkileriyle karşılaşır. Ancak bu, sadece dışarıdaki sisin değil, içsel bir sisin de simgesidir; köy halkı, yıllardır empati ve sevgiyi kaybetmiş, yalnızca kendi acıla...

  YAZ TATiLi HAPİSHANESİ Çocuk, silgiyi eline aldı. Kalem: "Heeey, silgi kardeş! Sen de mi düştün buralara?" Silgi: "Evet maalesef. Üç ay boyunca burada kalacağız!" Bunu söyleyen kırmızı kalemdi. Kendisi çok dertliydi. Zaten pek fazla kullanılmıyordu. Kalemtıraş bir plan yapıp buradan kurtulmalıydı. "Heeey, fermuar kardeş açılabilir misin?" Fermuar: "Bu seferlik açılıyorum ama bir daha açılmam." dedi. Kurşun kalem, silgi, kırmızı kalem ve kalemtıraş hemen dışarı atladılar. Çocuğun anne ve babası çalışmaya gitmişti. Çocuk evde tek başına tabletle oynuyordu. Eşyalar hızla kapının altından geçtiler. Silgi ve kalemtıraş geçemediler. Kalemler silgiyle kalemtıraşı ittirip çıkarttılar. Yuvarlana yuvarlana asansöre bindiler. Silgi zıplayıp "0" tuşuna bastı. Caddeye geldiler. Minibüs az kalsın kalemtıraşa çarpacaktı. Kalem onu ​​ittirmeseydi paramparça olmuştu. Sonunda sahile kadar geldiler. Elbirliğiyle karşılarına çıkan gemiye atladılar. Bu b...

Gözleri masmavi Saçları sapsarı Kalbi pamuk gibi Duruşu demir gibi   Yerleri gökleri inleten kişi Vatanı için kendini feda eden biri Onun Biyolojisi hayali Yedi cihanın göz Seyahat O kahraman biri   Yerler göğe açıldı Gökler yere indi  Bulutlar güneşi gökyüzüne hapsetti Atamın gözlerindeki koruyucu bir anda söndü Saat 9'dan 5'e kadar Türk milletinin yüzündeki gülüyor Bir anda çözüldü.   5/F Kamile Nevra SARI  

  MUTLU BİR VATAN Bir kurşun sesiyle inledi tüm vatan Bir kız çocuğu kalktı yumuşak yatağından Baktı camdan, vatan denen bir şey kalmamıştı ortada, Sıra sıra şehit veriyorduk toprağa Bir adam ortaya çıktı Herkesi topladı bir araya Liderliğiyle yönetti orduyu Savaştı durmadan düşmanlarla Ölümlerden döndü Direndi yine de, direndi halkı için Bir kız çocuğu kalktı yumuşak yatağından Baktı camdan insanlar sokaklarda Rahatça dolaşıyor Bomba sesi yok, kurşun sesi yok Huzur var Adı CUMHURİYET olan.   MERYEM BERİL ÖZTÜRK