GERÇEK DOSTLAR

                 Alya kanser hastası bir kızdı. Saçları kullandığı ilaçlardan sürekli dökülüyordu. Herkesin ona acıyarak bakmasından, sınıf arkadaşlarının onlarla dalga geçmesinden, insanlardan ve kendisinden bıkmıştı. 

               Yine de kafasındaki bu ağır düşüncelerle akşama doğru yürüyoruz. Hava çok soğuktu. Mevsim kıştı. Kaldırımda büyüyen kenarda soğuktan titreyen, açlıktan kemikleri belirginleşen bir köpek görüldü. Köpek gerçekten fena bir durumdaydı. Onu orada bırakamazdı. Köpeğin çaresizliği her halinden belliydi. Alya'nın spor salonu arasında yarım spor salonu geldi. Onu çantasından alabilirsin köpeğe verdi. Köpek gücü hevesle yedi. Alya köpeğinin kucağına aldı. Biraz bilmiyordum bir şekilde yürüse de köpeğin ona güvendiğini hissediyordu. Sonunda oturdukları apartmana geldi. Merdivenleri hızlı şekilde ilerleyen evlerinin kapısına geldi. Derin bir nefes alarak kapıyı çeker. Annesi kapıyı açtığında bir zaman durmuş gibiydi. Bir süre bakıştılar. Alya bir nefesta olayı anlattı. Azar işiteceğinden endişe duyan Alya, annesinin sevinciyle gözlerinin önünde ne diyeceğini bilemedi. Annesi, Alya'nın son zamanlardaki üzüntüsünün biraz olsun hafifleyeceğini umut etti.

                 Hemen köpeği banyoya soktular. Anne kız köpeği bir güzel yıkadı. Ertesi gün Alya mutlu mutlu okula gitti, neşeli olduğu her halinden belli oluyordu. Sonunda işler bitti ve akşam geri döndü. O gün çevredeki bakışlara hiç aldırış etmemişti. Köpekle kucaklaşması iki yakın arkadaşla karşılaşması görülüyor. Birlikte oyunlar oynadılar. Günler mutluluk içinde bitmeye başladı. köpeğine bir isim koymasının farkındaydı. Artık birbirlerine iyice alışmış iki dost olmuşlardı. Alya artık kendisinden o kadar da nefret etmiyor, hatta kendisini seviyordu. Artık onu çok yedi bir dostu vardı. Aklına ne zaman kötü bir düşünce gelse, küçük dostu hemen ona sarılıyordu. Hayata onun sayesinde bağlanmıştı. Artık parçalar kaçmıyor, programdan çıkmaktan çekinmiyordu. 

                      Günler birbirlerini kovalarken Alya'nın doktor randevusu gelmişti. Aile içindeki endişelerine odaklandılar. İnanması güç bir şey olmuştu. Hastalık beklenmedik bir şekilde gerilemişti. Alya çok mutlu oldu. O gün onu ayakta tutan, neşelendiren, köpeğinin sayısını iyileştiren bir şey bulmuştu. Hayat neşesini, arkadaşını onunla bulmak için ona "HAYAT" adını verdi. Saçları yeniden uzadı. Dostu Hayat'a sıkı sıkı sarılarak mutluluk içinde yaşamaya devam etti.

Feyza ERBAŞ

5/C